Twórczość Brunona Jasieńskiego
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Od czasu wyjazdu do Paryża twórczość Jasieńskiego w Polsce była tematem tabu. Dopiero w 1956 roku stworzył się odpowiedni klimat, aby jego dzieła zostały odkryte na nowo. Jadwiga Sawicka o tym zjawisku pisze:
Mit zbuntowanego poety, działającego w imię zbiorowości, który przebył drogę wielu polskich rewolucjonistów, mit jego tragicznej śmierci okazał się atrakcyjny i jako model żywota rewolucjonisty, i jako możliwość przywrócenia literaturze polskiej pisarstwa oryginalnego, stanowiącego świadectwo łączności polskiej z ogólnoeuropejskimi tendencjami awangardowymi, z włoskim i rosyjskim futuryzmem przede wszystkim.


Dzięki październikowej odwilży roku 56, do Polski trafił ostatni ukończony utwór Jasieńskiego – dramat Bal manekinów. Znaną już na całym świecie sztukę na język polski przełożył długoletni przyjaciel poety – Anatol Stern.

Futuryzm pojmowany przez Jasieńskiego nie miał służyć jedynie prowokacji, odrzuceniu tradycji czy zmianie konwencji sztuki. Dla niego miał on wymiar społeczny, stanowił pierwszy krok do budowy zbiorowości ludzkiej nowego typu. Należy on do wąskiego grona poetów, którzy ściśle wiązali słowo z czynem. Działał aktywnie nie tylko na płaszczyźnie artystycznej, ale był też aktywistą. Poprzez sztukę chciał on oddziaływać na trzy zasadnicze, według niego, elementy kształtujące życie społeczne: demokrację, maszynę i tłum.

Demokratyzacja sztuki miałaby polegać na jej umasowieniu, tak aby jej odbiorcą stał się tłum. W Jednodńuwce postulował: Artyści na ulicę! Nowoczesna sztuka miała oddziaływać wszędzie: Latające poezo-koncerty i koncerty w pociągach, tramwajach, jadłodajniach, fabrykach, kawiarniach, na placach, dworach. Wszędzie tam miała pojawić się masowa sztuka zespolona, czyli składająca się z wielu nałożonych na siebie środków wyrazu. Postulat ten można ująć dwoma słowami jako dynamizacja sztuki.

W twórczości poetyckiej Jasieńskiego łatwo zauważyć fascynację ruchem: Pęd samochodu, ruch uliczny, dynamika wydarzeń w wielkim mieście powracają w jego twórczości w najrozmaitszych wariantach, ale nie tylko; marsz, wędrówka, a przede wszystkim taniec (…), pisze Sawicka. Jasieński zabiegał również o to, by „uwolnić” słowo, co objawiało się tym, że często wymyślał nieistniejące dotąd wyrazy na użytek swojej poezji. Uważał, że każdy artysta ma do tego święte prawo.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Bruno Jasieński - biografia
2  But w butonierce - analiza i interpretacja
3  JEDNODŃUWKA FUTURYSTUW mańifesty futuryzmu polskiego wydańe nadzwyczajne na całą Żeczpospolitą Polską



Komentarze
artykuł / utwór: Twórczość Brunona Jasieńskiego






    Tagi: